தேர்தல் தேர்வுகள்

தூக்கு தண்டனையிலிருந்து ஒருத்தர மட்டும் காப்பாத்த சொல்லி அரசாங்கம் உங்க கிட்ட சொல்லுது, ஒருத்தன் 10 கொலை செஞ்சவன், இன்னோருத்தன் 10,000பேர் கிட்ட திருடுனவன் நீங்க யாரை காப்பாத்துவீங்க??


இத படிக்கிறப்ப நம்ம ஊர் தேர்தல் மனசுல வந்து போகுதா... அப்போ நீங்களும் நம்ம ஊர் அரசியல் காரணமா பாதிக்கப்பட்ட ஒருத்தர் தான்.


பணம் மதிப்பிழப்பு அலப்பறைகள்  
ரூபா நோட்ட இரவோடு இரவா செல்லாதுனு சொல்லி நாள் கணக்குல ATM வாசல்ல நிக்கவச்சு வேடிக்க பாத்த ஒரு தேசிய கட்சி, கேட்டா கருப்பு பணம் ஒழிக்க கொடுத்தக கசப்பான கஷாயம்னு சொல்லி காண்டு ஏத்துவாங்க.

15 லட்சமும் திருநெல்வேலி ஹல்வாவும் 
சரி சாமி அந்த 15லட்சம் எப்போ வரும்னு கேட்டா?? பிம்பிளிக்கி பிளாப்பினு ஒரு கதை சொல்லி மொக்க போட ஆரம்பிச்ருவாங்க !!

ஒக்கி புயலும் ஓடாத விமானமும் 
முதலமைச்சர் தம்பிய மருத்துவம் பாக்க உடனடியா போர் விமானம் அனுப்புவாங்க ஆனா ஒக்கி புயல் அப்போ மீட்பு பணிக்காக கேட்டா வானிலை சரி இல்லனு சப்ப காரம் சொல்லி ஜித்தன் ரமேஷ் மாதிரி மறஞ்சு போயிருவாங்க.

ஈழமும் ரத்த கரையும் 
நாங்க போர் வந்தாலும் காந்தி வழி(லி) தான் நிப்போம், கண்ணு முன்னாடி பல பேர் செத்தபோது கண்களை மூடிக்கொண்டும், கூக்குரலும் அலறலும் கேட்ட போது காதுகளை மூடிக்கொண்டும், BBC, Channel4 போன்ற ஊடகங்கள் உயிரை பணயம் வைத்து எடுத்தக ஆதாரங்களை பயன் படுத்தாமல் கோட்டை விட்ட மற்றஒரு தேசிய கட்சி. ( - ஈழத்தில் உயிர் நீத்த உறவுகள் .)

கட்சியும் ஏல சீட்டு கம்பனியும் 
இது எல்லா ஒரு கட்சியானு நம்ம ஆச்சரிய படும் வண்ணம் பல தனித்துவமான ஆராய்ச்சி வல்லுநர்களை தங்களோட அமைச்சர் அவைள வச்சி தினம் தினம் ஒரு அறிக்கை விட்டு சோகத்துல இருக்கிற மக்களை மகிழ்விப்பது மட்டும் தான் அவுங்க வேலை
(ஓடும் நீர் ஆவி ஆகாமல் இருக்க தெர்மக்கோல் வைப்பது, ஆம்னி பஸ் ஏறி வந்த டெங்கு கொசுவிடம் பேச்சுவார்த்தை நடத்துவது, சத்தம் இன்றி பேருந்து கட்டண விலையை உயர்த்துவது, இடிந்த அணைக்கு காச்சல் வந்துவிட்டதாக கதை கூறுவது, தேவை இல்லாத சாலையை போட்டே தீருவேன் என அடம்பிடிப்பது .. இவை எல்லாம் சில சிறந்த உதாரணங்கள்.)

இவுங்களோட அரசாணையை நீதி மன்றங்கள் கூட மதிக்காது என்பதே இவர்களின் தனித்துவம். (IG மாணிக்கவேல், STERLITE ஆகிய தீர்ப்புகள் சிறந்த  உதாரணங்கள்)


Image Courtesy : Vikatan web  


நேரமின்மை காரணமாக இத்துடன் முடித்துக்கொண்டு... மிச்சம்மீதி கதைகள் மற்றொரு கோப்பில் தொடரும்...

முடிவுரை 
மூடிட்டு ஏதாச்சு ஒரு buttonந அழுத்த தான் போறோம் தேர்தல் வரும்போது.. எதுக்கு கருமோ முடிவுரை!!

நன்றி .
கடுப்புடன் குடிமகன்

பெண்களுக்கு எதிரான குற்றங்களில் நமக்கு பங்கில்லையா?

ன்னுடைய மகளையும், மகனையும் நான் ஒரேவிதமாக வளர்க்கிறேனா என்ற கேள்வி அடிக்கடி நெருடலாக எனக்குள் வந்து போவதுண்டு. ஆண் குழந்தையின் உடல் மீது எனக்கு எவ்விதமான கற்பிதங்களோ, ஒழுக்க வரையறைகளோ இருப்பதே இல்லை. ஆனால், பெண் குழந்தையின் உடல் குறித்து, என்னையறியாமலேயே நிறைய விதிமுறைகளையும், கட்டுப்பாடுகளையும் திணித்துக்கொண்டே இருக்கிறேன். ‘நீ எப்படி உடுத்த வேண்டும், நீ எப்படி உட்கார வேண்டும், மற்றவர்கள் பார்வைக்கு உன்னை எப்படி வெளிப்படுத்த வேண்டும்’ என்பதுபற்றி, சமூகம் எனக்குக் கற்றுக் கொடுத்த வரைமுறைகளை அறிவுரையாக சொல்லிக்கொண்டே இருக்கிறேன். ’துணிவு மிக்க பெண்ணாக’ மகளை வளர்க்க வேண்டும் என்கிற எண்ணத்திற்கும், என் செயலுக்கும் இடைவெளி இருப்பதை என்னாலேயே உணர முடிகிறது.
குழந்தைப்பேறு காலத்தில், மனைவியுடன் மருத்துவமனை செல்லும்போதெல்லாம் ஒரு வாசகம் மனதை நெருடும். ‘தாயின் கருவில் இருக்கிற குழந்தை, ஆணா, பெண்ணா என்று ஸ்கேன் செய்து பார்ப்பது சட்டப்படி குற்றம்’ என்று தமிழிலும், ஆங்கிலத்திலும் எழுதப்பட்டிருக்கும். படித்தவர்களும், பணக்காரர்களும் வந்துபோகிற மருத்துவமனையில்கூட இப்படி எழுதிப்போட வேண்டிய அவலத்தில் வாழ்கிறோமே என்று வெட்கமாக இருந்தது. பெண் வெறுப்பிலும், எதிர்ப்பிலும் இங்கே படித்தவர்கள், பாமரர்கள்; ஏழைகள், பணக்காரர்கள் என்கிற எந்த வேறுபாடும் இல்லை.

சுமத்தப்படும் பெருமை
இது ஆண்களுக்கான உலகம்; இங்கே பெண்களுக்கு இடமே இல்லை என்று அர்த்தமல்ல. ஆனால், ‘கற்பு, ஒழுக்கம், கலாச்சாரம், குடும்பக் கௌரவம், சாதிப்பெருமை, மதக் கட்டுப்பாடு’ என நிறைய ‘ஆண் பெருமை’களைக் கட்டிக் காப்பாற்ற வேண்டிய பொறுப்பு ஒவ்வொரு பெண்ணுக்கும் இங்கு இருக்கிறது. அந்தப் பொறுப்பை நிறைவேற்றியபடியே, ஆண்களின் ‘கருணை’யில் அவர்களின் வசதிக்கேற்ப, தேவைகளைப் பூர்த்திசெய்து, மனம் கோணாமல் பெண்கள் இவ்வுலகில் இருந்துகொள்ளலாம்.
சிரித்த முகத்துடன், உடையில்லாமல் நிற்கிற ஒரு வயது பெண் குழந்தையிடம், நம்முடைய ‘மானப் பிரச்சனை’யை நேரடியாகவும், மறைமுகமாகவும் பிரசாரம்செய்ய தொடங்குவதில் ஆரம்பிக்கிறது நம்முடைய வன்முறை. இதிகாசமாக, வரலாறாக, பண்பாடாக, வீரமாக நாம் கொண்டாடுகிற அனைத்திலும் பெண் உடலுக்கு எதிரான அந்தக் கருத்தியல் வன்முறை நிரம்பி வழிகிறது. கடவுளின் அவதாரமாகவே இருந்தாலும், நெருப்பில் இறங்கித்தானே இங்கே ‘கற்பை’ நிரூபித்து அவள் மீண்டு வர வேண்டும்! ‘என் மனைவியின் ஒழுக்கத்தை யாருக்கும் நிரூபிக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை.அவள் நலமுடன் இருப்பதே எனக்கு மகிழ்ச்சி. கற்பாவது, வெங்காயமாது’ என்று சொல்லும் தைரியம் இங்கே நம்முடைய கடவுளுக்கேகூட இல்லையே!


சில வருடங்களுக்கு முன்பு, சேலத்தில் ஒரு பெண்ணின் அந்தரங்கப் புகைப்படங்களை இணையத்தில் வெளியிடுகிறான் அவளுடைய முன்னாள் காதலன். அந்தப் பெண் தன் வீட்டில் உண்மையைச் சொல்கிறாள். ‘குடும்ப மானத்தைக் கெடுத்துட்டியே’ என்று அடித்துத் துன்புறுத்துகிறார்கள். அந்த புகைப்படங்கள் மேலும் இணையத்தில் பரவிவிடக் கூடாது என்று புகார் கொடுக்க காவல் நிலையம் சென்றால், ‘இப்படி பொண்ணை பெத்து ஊர் மேய விட்டுட்டு, இப்ப வந்து நில்லுங்க’ என்று பெற்றோரையே வசை பாடுகிறார் காவல் அதிகாரி. இந்த அவமானத்தையெல்லாம் மீண்டும் அந்தப் பெண்ணின் மீது கொட்டுகின்றனர் பெற்றோர். கொடுமை தாள முடியாமல் அந்தப் பெண் தற்கொலை செய்துகொண்டாள். உடலை படம் பிடித்து மிரட்டியவனைகூடப் போராடி எதிர்கொண்ட அந்தப் பெண்ணால், தன் நிலையுணர்ந்து துணை நிற்க வேண்டிய குடும்பமும், சமூகமும் எதிராக திரும்பும்போது போராட முடியவில்லை; உயிரை மாய்த்துக்கொண்டாள்.

சிதைக்கப்படும் நம்பிக்கை
தன்னை காதலிக்கும் ஒருத்தனை நம்பாமல், ஒரு பெண் வேறு யாரை நம்புவாள்? பெண்களின் நம்பிக்கையை உடைக்கிற ஆண்கள் உயிரோடு வலம் வருகிறார்கள். ஆனால், ‘மானம் காக்கும் வீரர்கள்’ குற்றவாளிகளைத் தண்டிப்பதற்கு முன்பு, பாதிக்கப்பட்ட பெண்களையே தண்டிக்கிறார்கள். பாதிப்புக்கு ஆளான பெண்களுக்கு, இந்தச் சமூகத்தில் தொடர்ந்து வாழ்கிற தண்டனையைவிட, தற்கொலை என்கிற தவறான முடிவு எளிய தீர்வாக இருக்கிறது என்றால் அதற்காக நாம் வெட்கப்பட வேண்டாமா?
சமீபத்தில் ‘இந்து தமிழ்’ நாளிதழில் வெளியான, பாலியல் தொந்தரவுக்கு ஆளான ஒரு சிறுமியின் தந்தை எழுதிய கட்டுரையைப் படித்தபோது நெஞ்சை உலுக்கியது. தன் குழந்தைக்கு பாலியல் தொல்லை கொடுத்தவரின் மீது புகார் கொடுக்க காவல் நிலையம் சென்றபோது, ’செக்ஸ் கம்ளைண்ட் குடுத்தது யாரு?’ என்று பலரின் முன்னிலையில் குரல் உயர்த்தி கேட்கின்றனர் காவலர்கள். இரவு பதினொரு மணிக்கு குழந்தையை அழைத்துக்கொண்டு நீதிபதி வீட்டிற்குப் போகிறார்கள். அவர் தூங்கிக் கொண்டிருக்க, நான்கு மணிநேரம் அந்த நள்ளிரவில் காத்திருகிறது அந்தக் குழந்தை. அதற்குப் பிறகு மருத்துவ பரிசோதனைக்கு போனால் அங்கும், ‘ஒரு குழந்தையைக் கையாளுகிறோம்’ என்ற உணர்வே இல்லாமல் மருத்துவமனை ஊழியர்கள் நடந்துகொள்கின்றனர். ‘அந்த நபர், வேறொரு குழந்தைக்கு பாலியல் தொந்தரவு தந்துவிடக்கூடாது’ என்ற நோக்கத்திற்காக புகார் கொடுக்க சென்றவரை சட்டமும், சமூகமும் நடத்திய விதம் ஒரு சோறு பதம்.

பெண் வெறுப்புப் பிரச்சாரம்
இதோ ஒட்டுமொத்த தமிழ் சமூகத்தையும் குற்றவாளிக்கூண்டில் நிறுத்துகிறது பொள்ளாச்சி சம்பவம். கொடூரமான பாலியல் கொடுமைக்கு ஆளான பெண் துணிந்து புகார் அளிக்கிறார். ஆனால், அந்தப் பெண்ணைப் பற்றிய எல்லா விவரங்களும் காவல் துறையின் மூலமாகவே வெளியானதும், அந்தக் குடும்பம் மிரட்டப்பட்டதும் நம்முடைய அலட்சியத்தையும் அமைப்புகளின் சரிவுகளையும் தோலுரிக்கிறது. இந்த நிகழ்வை ஒட்டி, பொதுவாக இரண்டுவிதமான எதிர்வினைகள் வருகின்றன. ’பெண்களே இதைப் பார்த்தாவது திருந்துங்கள். அறிமுகம் இல்லாத ஆண்களை நம்பாதீர்கள்’ என்று அன்போடு அறிவுரை சொல்கிறது ஒரு கூட்டம். ‘ஊசி இடம்கொடுக்காமல் நூல் நுழையுமா?’ என்று இந்த நேரத்திலும் பெண் வெறுப்புப் பிரச்சாரம் செய்கிறது இன்னொரு கூட்டம். பெண்கள் மீதான இத்தகைய ‘அன்பு’, ‘வெறுப்பு’ இரண்டுக்கும் ஒரே அர்த்தம்தான். ‘ஆண்கள் அப்படிதான் இருப்பார்கள். நீங்கள் அடங்கி ஒடுங்கி இருங்கள்’ என்பதே அது.
அறிமுகம் இல்லாத எந்த ஆணையும் நம்பாதே என்று பெண்களுக்கு சொல்கிற நாம், ஏன் ‘பெண்களிடம் கண்ணியமாக நடந்துகொள்’ என்று ஆண்களுக்குச் சொல்லத் தவறுகிறோம்? ‘நாய்கள் ஜாக்கிரதை’ என்று வீட்டின் முன்னே எச்சரிகை வாசகம் இருப்பதைப் போல, ஒவ்வொரு பெண்ணும், ‘ஆண்கள் ஜாக்கிரதை’ என்ற வாசகத்தை மனதில் ஒரு எச்சரிக்கைப் பலகையை மாட்டிக்கொண்டு அலைய வேண்டுமா?

தொழில்முறைக் குற்றவாளிகள்
பொள்ளாச்சி பாலியல் வன்முறைக் காட்சிப் பதிவுகளில் உள்ள பெண்களின் கதறல் நம் ஈரக்குலையை அறுக்கிறது. தனிப்பட்ட இச்சைக்காக மட்டும் அந்தக் கயவர்கள் இதைச் செய்யவில்லை. பெண்களை ஆபாசமாகப் படம் பிடித்து, மிரட்டி காரியங்களைச் சாதித்திருக்கிறார்கள். மறுத்த பெண்களை அடித்து, துன்புறுத்தியிருக்கிறார்கள். வசதியானவர்களிடம் பணம் கேட்டு மிரட்டியிருக்கிறார்கள். பல ஆண்டுகளாக இதை ஒரு ‘தொழில்’ ஆகவே செய்துவரும் இவர்களைத் தொழில்முறைக் குற்றவாளிகளாகவே கருத வேண்டும்; கடுமையான தண்டனைக்குள்ளாக்க வேண்டும். அதேசமயம், இவர்கள் கடுமையாக தண்டிக்கப்பட்டதோடு பிரச்சினை முடிந்துவிடும் என்று நாம் நினைத்தால், அது அபத்தமானது.
பெண்ணின் உடலை வைத்து இந்தச் சமூகம் ஆடுகிற கேவலமான விளையாட்டின், சிறிய விளைவுதான் பொள்ளாச்சி சம்பவம். நூற்றுக்கணக்கான பெண்கள் பாதிக்கப்பட்டு இருந்தாலும், ஏன் எந்தப் பெண்ணும் முன்வந்து நம் சட்டத்திடமும், நீதியிடமும் பாதுகாப்பு கோரவில்லை? நம்பிக்கைக்குரிய ‘ஆண்கள்’ நிரம்பி இருக்கிற வீட்டிலும், தாங்கள் மிரட்டப்படுவதைச் சொல்லவிடாமல் அந்தப் பெண்களை எது தடுத்தது? அவர்களுக்கு நிகழ்ந்த அநீதியைவிட, அதை முறையிட்டு தீர்வு தேட முடியாத நம்முடைய கொடூரச் சூழல் மேலும் அபாயகரமானது இல்லையா? ‘என்னை இப்படி தலைகுனிய வெச்சிட்டீயே’ என்று ஓலமிடுகிற அன்பானவர்கள்தான், ‘ஆபாசத்தை வெளியே பரவ விடுவேன்’ என்ற குற்றவாளிகளின் மிரட்டலுக்கு பெண்கள் பலியாக முக்கியமான காரணமாகிறார்கள் என்பதை மறந்துவிடக் கூடாது.
ஒருவகையில் நிகழ்ந்திருக்கும் குற்றத்தில் நமக்கும் முக்கியமான பங்கிருக்கிறது. ‘யார் உன்னை மிரட்டுகிறானோ, அவனைப் பொதுவெளியில் நிறுத்தி அசிங்கப்படுத்து. சிறைக்கு அனுப்பு. நாங்கள் உன்னோடு இருக்கிறோம்’ என்று குடும்பம் சொன்னால், இந்த மிரட்டல் ஒருபோதும் பலிக்காது. சட்டத்தைவிட, நம் பெண்களுக்கு இந்தப் பாதுகாப்புணர்வுதான் பலம் கொடுக்கும்.
குடும்பத்தாலும், சமூகத்தாலும் தன் உடலை வைத்தே பலவீனமாக வளர்க்கப்படுகிறாள் பெண். சமூக விரோதிகள் அதை பயன்படுத்திக்கொள்கிறார்கள். பிரச்சினையின் வேர் நம்மிடம்தான் இருக்கிறது. சிக்கிவிட்ட நான்கு குற்றவாளிகளின் மீது கல்லெறிந்துவிட்டு, பெண்களுக்கு எதிராக ஒட்டுமொத்த சமூகமாக நாம் நிகழ்த்துகிற குற்றங்களை மறைக்க முயற்சிக்கிறோம்.

பெண்களுக்குத் துணை நிற்போம்
கோவை மண்ணிலிருந்து படித்து முடித்து வெளியூரில் வேலை பார்க்கும் ஒரு பெண்ணின் முகநூல் பதிவு என்னை மிகவும் நெகிழச் செய்தது. “எவனாச்சும் உன் போட்டோ, வீடியோவ வெச்சி மிரட்டினா பயப்படாத. ‘என்ன வேணா பண்ணிக்கோடா. உலகத்துல இருக்கிற எல்லா பொண்ணுக்கும் இருக்கிற உடம்புதான் எனக்கும் இருக்குனு சொல்லு’ என்று தொலைபேசியில் கூறிய தன் அம்மாவை கட்டிப்பிடித்து அழ வேண்டுமென்று தோன்றியது” என்று அந்தப்பெண் எழுதியிருந்தார். ஒவ்வொரு பெண்ணுக்கும் இத்தகைய நம்பிக்கை நிறைந்த, பாதுகாப்பான இடமாக குடும்பங்கள் மாறாதவரை,இந்தக் குற்றங்கள் மீண்டும் மீண்டும் நடக்கும். இந்த மாற்றத்தின் முதல் முயற்சியாக, ‘பெண்ணின் வெற்றுடல் ஆபாசமானதல்ல ’ என்ற முழக்கம் நம் குடும்பங்களில் இருந்து ஒலிக்கட்டும்.
பொள்ளாச்சியில் பாதிக்கப்பட்ட பெண்களுக்கு அவர்களின் குடும்பம் பாதுகாப்பாக இருக்க வேண்டும். யாருக்கும் அஞ்சாமல் அனைத்து உண்மைகளையும் வெளிப்படுத்த வேண்டும். அவர்களுக்குத் தேவையான பாதுகாப்பை நீதிமன்றம் உறுதிசெய்து, இக்குற்றத்தில் சம்பந்தப்பட்டவர்களை விரைந்து தண்டிக்க வேண்டும். அதேசமயம், ‘என் உடலை வைத்து நீ என்னை பணியச் செய்ய முடியாது. உன் வக்கிரத்தைவிட என் வெற்றுடல் ஆபாசமானது இல்லை’ என்று பெண்கள் துணிந்து நிற்பதும், அதற்குத் துணையாக நாம் இருப்பதும் அனைவரின் கடமை. ’பாலியல் வன்முறையை’விட ஆபத்தானது, பெண்களுக்கு எதிராக நம் சமூகம் கட்டமைத்து வைத்திருக்கும் கருத்தியல் வன்முறை என்பதை உணருவோம்.
-சூர்யா,  திரைப்பட நடிகர்
( Source & Thanks : Hindu Tamil )

சினிமா பொங்கல் 2019

சுவாசிக்குற காற்றுல இருந்து சாப்பிடும் ஒவ்வொரு அரிசிலையும் அரசியலோட சாயல் இருக்குனு லெனின், மாவோ மாதிரியான தலைவர்கள் சொல்லுவாங்க, ஆனா அந்த அரசியலோட முக்கிய முடிவுகள எடுக்க கூடிய முக்கிய பிரதிநிதியா இருக்கிறது சினிமா... இத அவளோ சீக்கிரம் யாராலும் மறுக்க முடியாது.
Image Courtesy:  Fb.com/GravityNull

 ( பின்குறிப்பு :- புது படம் ரிலீஸ் ஆனா உடனே கைல உள்ள காச பட போஸ்டர், பேனர், கட்-அவுட், பால் அபிசேகம், ரசிகர் மன்றம், சிறப்பு காட்சி இப்டி பாகுபாடு இல்லாம புத்திசாலிதனமா சுய அறிவோட செலவு செய்யுற தீவிர ரசிகர்கள் இந்த பதிவை தவிர்ப்பது நல்லது.)

 MGR சிவாஜி காலத்துல இருந்து அஜித் விஜய் காலம் வர ஒவ்வொரு நடிகனும் தங்களோட தனிப்பட்ட மற்றும் அரசியல் கருத்துக்கள ஏதாவது ஒரு வகையில சொல்லிகிட்டே தான் வராங்க. இன்னும் பல கிராமத்துல இரட்டைஇலை, உதய சூரியன் இந்த ரெண்டு கட்சி சின்னத்துல யார் நிக்கிறாங்கனு கூட பாக்காம ஒட்டு போடுற மக்கள் இன்னும் இருக்காங்க,  காரணம் 1980கள்  - 1990கள் ஏற்படுத்துன சினிமா தாக்கம்.

சிகரெட் பிடிக்காதீங்க, தண்ணி அடிக்காதீங்க... இப்டி சில நல்ல கருத்துக்கள ஒரு சில நல்ல நடிகர்களும்  தொடர்ந்து சொல்லிட்டே தான் இருகாங்க, நம்ம அத செயல்படுத்துறோமா இல்லையான்றது வேற விஷயம். ஆனா இங்க மதம் மொழி சாதி இதுல ஏற்படாத பிரிவினை கூட தலையா தளபதியா, தலைவரா ஆண்டவரா இப்டி ரசிகர்கள் மத்தில ஒரு தேவை இல்லாத பெரிய பிரிவினை ஒன்னு ஓடிட்டு இருக்கு. சில பல சமயங்கள் இந்த ரசிகர்களோடு சண்டை கத்தி குத்து, அரிவாள் வெட்டு வரைக்கும் போயிருது.
ஒரு 10நண்பர்கள் கூடியுள்ள இடத்துல கூட இந்த விஷயத்தை பத்தி பேசுனா கண்டிப்பா ஒரு சலனமோ சண்டையோ வந்ததே தீரும், இத யார்னாலையும் மறுக்க முடியாது.
தங்களோட தனிப்பட்ட மற்றும் அரசியல் கருத்துக்கள திரையில தைரியமா காட்ற சினிமாவாசிகள் ஏன் ஒருதடவை கூட "நாங்க எல்லா ஒண்ணா தான் இருக்கோம் நீங்க ஏன்  சண்டை போடுறீங்க.." அப்டீன்னு சொல்லாது ஏன்?
போட்டி இல்லாட்டினா படம் ஓடாதுன்ற பயமா இருக்க வாய்ப்பு இல்ல!! அப்பறம் ஏனோ!!
ஆனா இந்த மாறி பெரிய நடிகர்களோட ரசிகர்கள் நடத்துற சண்டை எதோ ஒரு வகைல பட தயாரிப்பாளர்களுக்கு வசதியா போச்சு போல... எங்க ஆள் படம் வசூல் 100கோடி 125கோடி 250கோடி எல்லா ரசிகர்களும் கோடில தான் பொரளுறாங்க, படம் எடுத்த தயாரிப்பாளரும், விநியோகிஸ்தரும் கூட இவள தூரம் இறங்கி சண்டை போட மாட்டாங்க போல :P
ஆனா இந்த பொங்கல்ல "பேட்ட "விசுவாசம் இந்த 2படமும் எடுக்காத ஒரு வசூல TASMAC பாத்துருச்சு 600கோடி (1வார வசூல்) இது எந்த ஆண்டும் இல்லாத ஒரு புது வரலாற்று வசூல் 😂👌 ஆக!! வெற்றியாளர் யாருனு நீங்களே முடிவு பண்ணிகோங்க. (Source : IndianExpress)


எதோ ஒரு திரைப்பட விழாவிலோ நேர்காணல்லையோ நமக்கு பிடுச்ச ஒரு நடிகரும் பிடிக்காத ஒரு நடிகரும் நேர் எதிர்ல சந்திச்சு பேசுற அந்த புகைப்படமோ கானொலியோ அந்த நாளோட முக்கிய நிகழ்வுகளா முக்கிய செய்தில வரும்போது, அவுங்க ரசிகர்கள பாத்து 'நீங்க எப்போவும் ஒற்றுமையா தான் இருக்கனும்'னு சொல்ற சின்ன பேட்டி என்னைக்காச்சு நடக்காதான்னு பகல் கனவு காணுற பல நூறு கோடி ரசிகர்கள்ல நானும் ஒருத்தன்...